_{تقدیم به رسم دوستی...}

^{سلام  بر دوستان خوبم،ژگکمنتالیبسش،هرکسی میتونه باشه،نویسنده...،نویسنده...(۲)،یه بنده خدا،  ورود نام الزامیست...}

^{دوستان خوبی که همیشه منو مورد عنایت و لطف خود قرار می دید، می خوام بهتون بگم که خیلی دوستون دارم!درسته که من خیلی از دوستامو از دست دادم ولی بجاشون شماها رو پیدا کردم. شمایی که آنقدر ترسو هستید که از نوشتن اسمتونم بیم دارید. ولی با این حال من خیلی دوستون دارم وخوشحالم که دوستایی بخوبی شما دارم،چون اینقدر خوب هستید که هر چی صفت شایسته خودتنو به من نسبت می دین واین کار باعث خوشحالیه منه!!!!!!!! آخه نمی دونستم که نوشته هام باعث این میشه که شما با نظر دادنتون عقده های درونیتون رو تخلیه کنید و حسابی سبک بشین،با این حال خدا رو  شکر می کنم که دوستای خوبی مثه شماها دارم و تونستم کمکشون کنم...}

^{اینو نوشتم تا بتونم در تخلیه عقده هاتون کمکتون کنم.}

^{خیلی دوستون دارم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!} 

اگه شما نقاش بودید و مداد رنگی داشتید منو چه رنگی می کشیدید و چرا؟
راستی خودتو چه رنگی می کشیدی و چرا؟

ای بازیگر گریه نکن ما هممون  مثل همیم      صبح ها که از خواب پا می شیم

نقاب به صورت می زنیم،  یکی معلم می شه و یکی می شه خونه بدوش

یکی ترانه ساز می شه،یکی می شه غزل فروش...

کهنه نقاب زندگی تا شب رو صورتهای ماست

                                                گریه های پشت نقاب مثل همیشه بی صداست

هر کسی هستی یه دفعه سر بکش از پشت نقاب

                                                 از رو نوشته حرف نزن رها شو از حیله خواب

نقش یه دریچه رو،رو میله قفس بکش

                                               برای یک بار که شده جای خودت نفس بکش

می خوام این ترانه رو،رو صحنه فریاد بزنم

                                                   نقابمو اره کنم جای خودم داد بزنم

 داستان شعر نقاب داستان آدمایه که مجبورن خودشون نباشن،به دلیل فشارهای جنبی از هر بابتی مجبورن صبحها که از خواب پا می شن به هر دلیلی نقاب به صورت بزنن،یکی معلم می شه،یکی ترانه ساز،یکی می شه غزل فروش،...

شما چطور؟

امروز که محتاج توام جای تو خالیست                                                                                         فردا که بیایی به سراغم نفسی نیست

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود...زندگی صحنه زیبای هنرمندی ماست هر کسی نغمه خود خواند و از صحنه رود،صحنه پیوسته بجاست...

زندگی ما آدما یه فیلم که ما مجبوریم هر روز،هر شب و هر وقت  پلانهای اونو بازی کنییم چه بخوایم چه نخوایم آخه ما بازیگران اون فیلمیم! توی این فیلم هم آدم خوبه هست و هم آدم بده،هم دوست هست و هم دشمن،هم بدجنس هست  هم خوش قلب،هم با معرفت هست هم بی معرفت،هم مهربان هست هم نامهرن خلاصه هر چی بگی هست،نمی دونم که آخر کاره ما آدما چی می شه و سر گذتمون چه خواهد شد ولی اینو می دونم که یه کارگاردان خیلی خوب داره این فیلم کار گردانی می کنه و از  همه چیز ما با خبره و همه داستان ما رو می دونه،چون اون داستان این زندگی(فیلم) رو نوشته... 

میخوام فقط برای امروز زندگی کنم،فقط برای امروز،بیدار بشم،بخوابم،غذا بخورم،عکس بگیرم،عاشق بشم،دوست داشته باشم،ببخشم،بفهمم،درکنم،پوزش بخوام و...فقط برای امروز، فردا دیگه هیچ ارزشی نداره،چون اونم امروز می شه...